مهدیِ من

ای آسمانــــــــــــــــــــــــ چه شب هایی است به انتظار مهتابمــــــــــــــــــــــــ

این هم بماند باشد ــــــــــــــــــــــــ امشبم مثل شب های پیش تاریک است ــــــــــــــــــــــــ

نالیدن از سر تنهایی گله ای است شاید خوش ولی به اندازه ی یک چشم بر هم زدن، به اندازه ی یک غروب خورشید، به اندازه ی شکفتن یک گل، به اندازه ی راهی شدن یک پیله به آسمان؛ به اندازه ی رسیدن یوسف به یعقوب، به اندازه ی ...........

نه به اندازه ی هزاران سالـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

مهدیِ من باشد ــــــــــــــــــــــــ این جمعه که هیچ جمعه ی دیگر هم آمد و تو نیامدیــــــــــــــــــــــــ

مهدیِ من، دریای من کجایی؟