چرا امام حسین(ع) «وتر الموتور» است؟

 

یکی از آقایان تعبیری میکرد که برای خود من جالب بود که در همین بحث «وتر الموتور» باید شنیدنی باشد. بحث مفصلی درباره ولایت بود که «ان حدیثنا صعب مستصعب، لا یحتمله الا ملک مقرب او نبى مرسل او عبد مومن امتحن اللّه قلبه بالایمان...»؛ بحث ولایت را میگفت که این بحث صعب است و دست هر کسی نرسیده است. این چیزهایی که درمورد ولایت میشنویم برخی ولایت نیست و آن بخش که هست مگر چقدر از ولایت را به ما گفتهاند. امام صادق(ع) به جابر جعفی میفرمایند: «همه این چیزهایی که به شما گفتیم مثل قطرهای در دل دریا است». جابر جعفی جزء اصحاب سرّی است که 70 هزار حدیث را در باب ولایت اهلش را پیدا نکردم که به او انتقال دهم. سپس امام میفرماید: این حرفهایی که در باب ولایت به تو زدیم، اگر اهلش را نیابی، نباید به کسی بگویی که در این صورت لعنت خدا و مردم و ملائکه خدا بر تو باد. چون اینها حرفهایی نیست که به درد هر کسی بخورد و هرکسی ظرفیت تحمل این حرفها را ندارد.

غرض اینکه بحث ولایت با سختیهایی که دارد که هر کسی نمیتواند به آن دسترسی پیدا کند و حتی به آن نزدیک شود، تنها کسی که این مسیر را به یکباره عمومیاش کرده که عوام هم بتوانند وارد دایره ولایت شوند، امام حسین(ع) بوده است. ایشان با کاری که در کربلا انجام داد باعث شد عوام هم به سادگی در مسیر ولایت قرار گیرند و اهل ولایت شوند و ولایت را فهم کنند و ولایت شیره جانشان شود. لذا امام حسین(ع) از هر حیث «وتر الموتور» و یکییکدانه خداست.