البته در پارهاي از بازيهاي جديد عرضه شده به بازار نظير «فاجعه کلمبيا» ما شاهديم که بازيگران ميتوانند اتفاقات دبيرستان «ليتلتون» کلمبياي ايالات کلرادو را که به مرگ دهها دانشآموز انجاميد، بازسازي کنند. در مقابل، فعاليتهايي نظير مطالعه، بازيهاي ورزشي خارج از خانه و روابط اجتماعي با ديگران، باعث فعاليت بخشخاطرنشان مينمايد که 40% بچههايي که بيش از حد از اين بازيها استفاده ميکنند، با مشکل فشارخون بالا روبهرو هستند؛ چرا که علاوه بر فقدان تحرک جسمي، افزايش سطح استرس کساني که به صورت مجازي خود را در محيطهايي خطرناک نظير حملات جنگي، تيراندازيهاي مجازي و ساير زد و خوردهاي مسلحانه خشونتبار مييابند، کاملاً قابل مشاهده است .در نهايت نبايد اين نکته را فراموش نمود که مانع ديگر فعاليتهاي اجتماعي کودکان ما، تلويزيون است. هر دوي اين رسانهها، متهم به سرکوب خلاقيت و قدرت خيالپردازي فرزندان ما هستند، چرا که اين محصولات با القاي ماجراهاي موردنظر خود اجازه هيچ خلاقيتي را به مصرفکنندگان نميدهندهاي بسيار مؤثري از مغز ميگردد