حجاب و عفاف زن!

روزي اصحاب در محضر رسول خدا ^{(صلّي الله عليه و آله و سلّم)} بودند. آن حضرت از آنها پرسيد: " مصلحت زن در چيست؟" هيچ كس نتوانست پاسخ صحيحي بدهد، حضرت علي ^{( عليه السّلام)} سؤال پيامبر خدا را از فاطمه ^{(سلام الله عليها)} پرسيد، حضرت فاطمه ^{(سلام الله عليها)} فرمود:" صلاح زن در آن است كه مردان بيگانه را نبيند و مردان بيگانه نيز او را نبينند" وقتي پيامبر خدا ^{(صلّي الله عليه و آله و سلّم)}اين پاسخ را شنيد، خوشحال شد و آن را پسنديد و فرمود:" فاطمه پاره تن من است" [1]

در انقلابهاي الجزاير و ايران، حجاب زن، كوبنده تر از خون شهيدان بر ضدّ دشمن بود، بنابراين! حجاب عامل تخدير نيست، بلكه بي حجابي عامل تخديري است و حجاب عاملي اميدبخش و حركت زا است.

دانشمندي مي نويسد:" مردم جاهليت قبل، راه تفريط را در مورد زن مي پيمودند و مردم جاهليت قرن بيستم راه افراط را مي پيمايند و آن چنان در اين راه غير عادلانه و غير منطقي سخن راندند كه نتيجه اش اين شد كه زن پا از گليم خود فراتر گذاشت و بزرگترين خطرات اجتماعي پيش آمد. زن مي تواند در امور مهم با حفظ عفت و حجاب شركت كند ولي مهمترين و اصلي ترين كار او سه چيز است:

1-   خانه داري و گرم نگهداشتن كانون خانواده.2- فرزند داري و پرورش و آموزش فرزند، يعني مسؤوليت انسان سازي. 3- شوهرداري و سازگاري با همسر. (البته شوهران نيز بايد زن داري اسلامي را رعايت كنند.

عفاف

عفت و عفاف، مايه زينت زن است." العفافُ زينَةُ النّسآء" [2] حفظ عفت، در اسلام واجب و به صورت يك حق است. امام باقر ^{( عليه السّلام)}:" مَا عُبِدَ الله بشئٍ أفضَلُ من عفَّة بَطنٍ وَ فَرج" [3]

دامنه و تجليّات عفاف

 با اختصار بايد گفت كه: 1- در آرايش و خود آرايي. اسلام خودآرايي را مي پسندد ولي نه براي نامحرم! زينت را قبول دارد ولي تنها براي شوهر. طنّازي و دلبري را قبول دارد ولي نه برا ي بيگانگان.

اسلام، زن را آزاد مي خواهد ولي نه از عفّت! مي خواهد كه او را فروغي باشد ولي در پرتو انسانيت.

در آمد و شدها و بيرون از خانه، طوري راه نرود كه خفاي او آشكار شود." وَ لاَ يَضربنَ بأرجُلهنَّ ليَعلَمَ مَا يُخفينَ من زينتهنَّ" [4]

     نقش حيآء

زنان گمان نكنند، افراد جامعه يعني دانايان و تئوريسين ها بيشتر از خدا مي فهمند! زن بايد عفت در فكر داشته باشد، زيرا پاكي ها از درون سرچشمه مي گيرد.

عفت در نگاه

امام صادئق ^{( عليه السّلام)}:" إيّاكُم وَالنّظر فَإنَّهُ سَهمٌ من سَهام إبليس."[5] برحذر باشيد از نگاه به نامحرم، پس همانا آن (نگاه) تيري از تيرهاي شيطان است.

عفت در مشي ها و مراوده ها و خلوتها[6] اسلام براي حياي آدمي، بها و ارزشي قائل است و تا حدّي كل دين را از ديدي، نوعي حياداري مي داند. پيامبر ^{(صلّي الله عليه و آله و سلّم)} فرمود:" الحَيآءُ هُوَ الدّينُ كُلّه" [7] 

اسلام بدين جهت درباره حفظ و حراست از زن و عفاف او سفارش كرده كه زنان بيش از پيش شخصيت انساني خود را باز يابند و در راه صلاح و عفاف باشند. اسلام درباره حيات زن، توجه خاصّ داشته و مردان را به رعايت حال و خدمت به آنان امر فرموده و إصرار داشته كه آزادي و حرمت آنان را محترم دارند. زن بايد بداند در رابطه با خود و وظيفه اش و فرزندانش و جامعه اش چه وظيفه اي دارد.

در مورد خداي خود، در مورد بازخواست قرارگرفتن و عبادتش و چگونگي آن چه بايد انجام دهد. در رابطه با خانواده اش و در رابطه با انسانها و نظارت اجتماعي در قالب امر به معروف و نهي از منكر، در رابطه با جهان، اصولاً جهان، گهواره ماست. به تعبير پيامبر ^{(صلّي الله عليه و آله و سلّم)} مزرعه آخرت است و به قول ديگري: دار تكميل است.

    نقش زن در پيشگيري از انحرافات

 نقش زن در اين زمينه فوق العاده است. زن از دو راه مي تواند جلوگير انحرافات باشد.

1-      از راه نسل و جهت دهي او به سوي راه و روشي درست.

2-   از راه پرهيز از انحرافات و خودداري از نشان دادن زيبايي ها و آرايشها، مخصوصاً خودداري از آلوده كردن و آلوده شدنها. بسياري از جرائم، رنگ مردانه دارند مانند آدمكشي، دزدي، إعمال زور و تجاوز و...

برخي ديگر، رنگ و هواي زنانه دارند، مانند فحشآء و آلودگيهاي مربوط به آن.

بي حجاب و يا بدحجاب، همچون شاخه اي بيرون از حصار باغ است كه طمع هر رهگذر را به سوي خود جلب مي كند.

هر شاخه كه از باغ برون آرد سر                    در ميوه آن طمع كند، راهگذر

گل عفاف، در بوستان حجاب مي رويد و عطر پاكي، وجود زنان محجبه را قيمتي مي كند. آنان كه از سيرت والا محرومند، به نمايش صورت خود مي پردازند.

كياني