شخصیّت معصوم(ع) دو جنبه دارد:

جنبة بشری و جنبهاي که ایشان به وسیلة آن به عالم بالا و ملاء اعلی متّصل گشته و ارتباط برقرار ميکنند. طریقة کسب معرفت الزاماً باید متناسب با همان چیزی باشد که ميخواهیم نسبت به آن معرفت پیدا کنیم با ابزار و وسایلی که در دسترس ماست. ما اصلاً شایستة شناخت پیدا کردن نسبت به این شخصیْت منحصر به فرد نیستیم، چه علمای طبیعی و تجربی و چه فلاسفه و عرفا و حکیمان عادی، هیچکدام توانایی چنین چیزی را ندارند؛ زيرا شخصیّت معصوم(ع) در ظرف وسایل شناخت انسان نميگنجد.