شادي حقيقي

                                              بسمه تعالي

انسانها در دلهايشان زندگي مي كنند، هر چه هست، دل است. براي يك بوته گل، هر چه هست گِل است. گِل اش مرغوب باشد، هر جا باشد، مههم نيست ولي اگر گِل آن مرغوب نباشد، هيچ گلي از آن به عمل نمي آيد. انسان هم هر چه دارد، در دل اوست. پائين باشد يا بالا ، يا در چه خانه اي باشد، چه زندگي اي داشته باشد.

پاكي دل به چيست؟ اينكه غم و اندوهي نداشته باشد. دلي كه غمگين است، از چه پاك باشد؟ اين دل اگر آرام باشد، شاد است حال ممكن است، شادي او در ظاهرش پيدا باشد يا نه؟ مانند درياست20 متر پائين بروي  آرام آرام است ولي روي آن شور و هيجان دارد، روي آن جزر و مد دارد. فردي هم كه آرامش دل دارد، شما در روي چهره امام(ره) چقدر لبخند و خنده ديديد؟

نوه امام (ره): در حياط رو ي سجاده نماز مي خواند در شبي كه بمباران بود و ضدّ هوايي ها كار مي كرد، هواپيما ها را نشان مي داد و مي گفت: چقدر زيباست؟ چه كسي از امام ديد كه جوك بگويد و بخنداند و بخندد. پس شادي تعريف ديگري دارد شادي يعني آرامش.