بسمه تعالي

در سوره مباركه واقعه مي فرمايد:" فلا أقسم بمواقع النّجوم. و إنّه لقسم لو تعلمون عظيم. إنّه لقرآن كريم. لا يمسّه إلاّ المطهّرون( آيات 75-79)

مقصود از " مواقع النّجوم" در اين آيه، نظام كيهاني است و خداي سبحان  مي فرمايد كه به مواقع نجوم  و به سراسر آفرينش آنها قسم نمي خورم و اين قسمي عظيم است اگر بدانيد. قرآن كريم در كتاب مكنون و پوشيده ي است كه جز مطهّران، كسي كه نمي تواند آن را مسِّ كند. مقصود از "
 مسّ" در اين كريمه، مطلق ارتباط و تماس معنوي است و مطهّران را خداوند در آيه ديگري چنين معرّفي مي كند:" إنّما يريد الله ليذهب عنكم الرّجس أهل البيت و يطهّركم تطهيرا" ( احزاب/33)

اهل بيت عصمت و طهارت و عترت پاك رسول اكرم (صلّي الله عليه و آله و سلّم) همان مطهّران هستند و به آن مرحله عاليه راه دارند، به مقام لدن بار يافته و حقيقت قرآن را دريافته اند. ضمير مفعولي در " لا يمسّة" را اگر به مرحله نازله قرآن هم برگردانيم، نتيجه فقهي آن اين مي شود كه مسّ ظاهر قرآن بدون طهارت سه گانه از آب يا خاك( وضو و غسل و تيممّ) جايز نيست.