قرآن حقيقتي ذو مراتب. قرآن كريم درباره خداي سبحان دو گونه تعبير دارد؛ گاهي مي گويد:" ذالكم الله ربّكم"(انعام/102)و در اين بخش، از كلمه" ذالك"كه براي اشاره به دور به كار مي رود، استفاده نموده است و گاه مي گويد:" و هو معكم أينما كنتم"( حديد/4)يا" و إذا سئلك عبادي عنّي فإنّي قريب"( بقره / 186)يعني خدايي كه هميشه با همهانسانهاست، خدايي كه به انسان نزديك است، بلكه از رگ گردن به او نزديكتر است:" و نحن أقرب إليه من حبل الوريد"( ق/ 16)